Gülsen

Gülsen
karıncaların işiteceği sesle gül

Ağlasan
devlerin işitmeyeceği sesle ağla

Kendinden de gizle gözyaşını
kendinden de sakla

Sevgiye
kendini sevmeyerek başla

Yansan
küle dönüşene kadar
hiç kimse bilmesin yandığını 

Behram Rozimuhammed (1961 - )
Özbekçe 'den Çeviri: Ahmet Yalçınkaya
15.11.2003 tarihinde Dergibi ‘de yayınlanmıştır

Sevgi

Sevgi öyle ilkbahar ki,
            O dikeni gül eyler,
Taşa can ve dil bağışlar,
            Kargayı bülbül eyler,
Sevgi öyle dert verir ki,
            Herkes olur müptela,
Ne eylese müptelayı
            Bu deli gönül eyler.
Sevgi öyle tanrıdır ki
            Ona farksız dilenci, şah,
Köleyi sultan eder de,
            Şahı ise kul eyler.
Sevgi öyle bir alev ki,
            Ondan cana aman yok,
Ateşinde azap çekip,
            Sonra bir gün kül eyler.
Mutlak hüküm sevginindir,
            İstese o şeydaların
Çeşm-i giryanından umman,
            Ahını tayfun eyler.
Aşka şiir yazdın, Erkin
            Sebepsiz bitmez ki, aşk-
Kaplayınca şu gönlünü
            Şiirle meşgul eyler.

Erkin Vahidov ( 1936 - )
Özbekçe 'den Çeviri: Ahmet Yalçınkaya
Türk Edebiyatı Ekim 2004 sayısında yayınlanmıştır

İlişki

fırtına kopar gelir ta zülfün tellerinden
sarsar bir deprem gibi, gerilir her bir damar
yıldırımlar çıkarır titreyen ellerinden
nefesini aktarıp tırnak ucuna kadar

söyle bunun adı ne, bu kaçıncı boyuttur

saklanır bal uzatır altında tatlı dilin
istediğin hayali, istediğin düşü kur
nihayette sana bir lütuf olur sevgilin

ten bugün var yarın yok sükut sadıktır sana

en güzel dokunmaksa gözden göze sadelik
zamanın durmayışı siper olur yangına
fırtına diner her şey hatıradır ve silik 

Oqcharloq

Hasrati tugun-tugun, uchini topib bo’lmas,
O’tmas pichoq misoli payt poylar ortda zamon.
Ishqqa fatvo o’qiydi suvlarning yetim qushi,
Qanotlarida qayg’u, boshida qora tuman.
 

Yuksaklarda uchsa u, ko’k yuzida suzilsa,
Qubba cho’kar ustiga, daydi shamollar esar.
O’zini ovutsada, navnihol yuzi kulsa,
Bir qora isyon kelar, xayollarini kesar.
 

Qaramang, shodlik yo’qdir, tovushida, sasida,
Qalbi mening qalbimdek, bo’shliqlarni-da Sezar.
Qochib qayg’a ketar u – baliqchilarga tutqun,
Ha taqdirga nihoya, na dardiga shifo bor.
 

Shunday yashar-da ketar, xaroba qirg’oqlarda,
O’lim unga bir sog’inch, o’lim tasalli erur.
Deydilarki, ishqi ham cho’kib ketgan suvlarga,
Qora qismat unga ham va menga ham muqarrar.

Tarjimonlar: Jabbor Eshonqul va G'aybulla Boboyorov

Şaire bir kaç söz yerine

katran gibidir gece nihayet karasevda

ya da bir avuç buzdur kente dökülen lavda

unut gözünü kapa kendini güle bırak

yüreğin dağı nerde sözün çırağı nerde

deseler yağmurlarla arana iner perde

olursa olsun zaten çağın damarı kurak

elinde korkuların bir sırdır aralanan

daha da mı önemli kalbine konan cânân

ki hep ufkunu örter tahtında ağlayarak

kanayan gözlerin mi yarılan sinen midir

her ölen garip için yakılan bir ten midir

yoksa fikrin güneşten akar mı çağlayarak

öyleyse hüzün her gün artıracak sancını

öne çık süpür çöpe şu zulmün utancını

acıyı kelimeyle çiçekle dağlayarak

lalelerden kalkan yap sümbüllerden yay gerdir

rüzgârı önüne kat çobanlık bir hünerdir

sulara aç gönlünü bakışın kalmaz çorak

ey hamal esirgeme sazını ve sözünü

kimse bilmesin toprak olacak o yüzünü

tarihte yerini tut adı bülbüle bırak

Karasevda

Bir kenara bıraktım işimi

Evimi,

Sözümü, sazımı,

Bıraktım bir kenara erişimi

Bıraktım değişimi

Dünyayı

Baharımı, kışımı ve yazımı

Var/yok ne varsa

Her şeyi

Ne varsa aşktan başka

Yeniden kurdum semayı

Seninle

Bilimsiz, sessiz, cebirsiz

Gece karanlığında

Sen bilmesen de

Yere indirdim Ay’ı

Seninle hülyalarım, düşlerim

Uzaklara yelken açmış gemiler

Seninle

Gülüşlerim, ölüşlerim

Her saati yıla denk ikindiler

Ya senin ümidinde

Ey beni muma çeviren sihir

Ya senin

Hayallerinde dolaşan kimler

Özsuyumu damla damla akıtan

Aşk pazarında sattıran süzgeç sende

Benim külümü göğe

Savuran eller kimde

İçimde kanatlanan bir kuş

Coşkun bir ırmak

Ve yeşeren filiz

Seninle

Kanayan gül

Göçüp giden turnalar

Seninle hüzünlü

Yine de

Seninle güzel ağlayan gül

Tüm çiçekler seninle güzel

Seninle bana ilham verir

Gerçek dost gibi sadık aynalar

Ufuk kızıla çalar

Ey beni dipsiz kuyuya atan adım

Dişleri arasında bir kabusun

Çiğnenir giderim

Seninle…

Ummanlara salar, dertlere salar

Saçların beni

Ve engin kucağında suyun

Senin için feda ederim

Ne varsa istediğin.

Ne varsa aşktan başka

Yine bırakırım bir kenara

Giderim

Ey alınyazımda varlığı belli

Celladım,

Sabrım yeter senin toprağına

Yeter mezar taşına

Erise de zamanın kor ateşinde

Öyle mecalsiz

Halsiz beklerim…

Ne var ki ah,

Ne var ki kalmadı tadım.

Belki bir an olur

Değer bulursun bakmaya,

Ömrüme mal olsa da razı köleyim

Değer bulursun belki itip kakmaya

Ve her şey yerini bulur

Diye karanfiller derdim sana deseydim

Ne değişirdi şu ufkun ardında

Eğer ufuk karaysa

Eğer esirse gözlerim gözlerinin izinde

Eğer benim zenginliğim, sevincim

Senden aldığım onulmaz yaraysa…

Benim istediğim ne yer

Benim istediğim ne gök

Eller fezaya çıksınlar

Eller kanlara girsinler, ya da canlara girsinler

Benim istediğim sensin

Diye bir kalan canımı

Verip önünde diz çöksem

Ne değişir avcundaki ruhumun

Katili kanlı kılıcın kınında

Değil mi ki sen yerini bulmuşsun

Beni yılanlarla yola koyarak

Gözümün kuraklığını görmeden

Bilmeden

Çarmıha gerdiğin beni

Bir dilenciden bile saymayarak

Değil mi ki başkasının olmuşsun

Sevda Bir Akarsudur

Sevda bir akarsudur yayılır damar damar

Süzülerek yüreğin hüzün vadilerinde

Onsuz can viranedir, onunla can tarumar

Bir zarif gül bitirir çölün orta yerinde

Sevda bir akarsudur içmesi kolay değil

Şarap olsa da bade olsa da mey olsa da

Onunla tutuşsa kalp sırça köşk saray değil

Onu dolduran gönle cennettir ıssız ada

Sevda bir akarsudur, eritir dağı taşı

Bir deli küheylandır sefası yok dünyada

O elemin dostudur hayatın kara kaşı

Hasrat

Sensiz endi ko'p og'ir ko'p og'ir endi sensiz
so'zlar anglata olmas quvvatsiz qolur tilim
ko'zlaring dengiziga tomchidek singib ketsam
yuzingni bulutlarga naqsh etib sevgilim

Qay zamon kunga boqsam kunga boqsam qay zamon
chag'alaydek charx urib bo'zlayman darvish kabi
ko'k yuzida uchsam men misli ko'lankang bo'lib
sendan olislab ketmay ey qalbim sohibi

Oqshomlar mahzun bunda bunda oqshomlar mahzun
yolg'izlik sharobidan ajalning hidi anqir
qayg'u bulog'i toshar yuragimda hasrating
bu sog'inch otash raqsi u yong'indir, u seldir...

Tarjimonlar: Jabbor Eshonqul va G'aybulla Boboyorov