Göreceksin

gökkuşağında gezinti yapacağız elinden tutup hayallerin

göz göze sohbet edeceğiz eleğimsağmalarla

yedi renkli halenin üstünde ümitleri, düşleri, tüm tepeleri koruyarak

çekilmeyeceğiz kenara / kafeslere / işlerimize yorulsak da

elemimiz, o azgın serüvenimiz savursa çağları hallaç gibi

yine de bir küheylan gibi bulutları süreceğiz

kanayan her coğrafyada bir sıcak el olacak ellerimiz

serin bir su gözyaşımız,

yüreğimiz sıcak bir güneş

yetim sofralarında çoğalacak aşımız

çocukların yüzünde gülümseme olacaktır sözlerimiz

ve bir meşale yarına, doğan güne, yeşeren umutlara

tutuşsa bile yetimlerin acısından ürkek başımız

kaçmak için yer arayacak yarasalar, kara dumanlar, fikir fahişeleri

Hira ‘ya dolan nurdan aldığımız hüzmelerle 

karanlığın hain defterini düreceğiz

Erciyes Dergisi, Sayı 471, Mart 2017

Filistin Zeytini

Meltemin gidip de dönmediği yerde;

İçinde bülbül ötüşünün olmadığı

Ve serçe sıçrayışlarının artık görülmediği

Geri gelmediği yerde,

Şimdi yabancıların oturduğu yerde,

Orada

Ve zamanın eskisinde

Ecdat zeytin ağaçları ekti,

O yeri ektiler

Yüzlerce, yüzlerce seneden

Ektiler onu

Zamanın hayli eskisinde.

Renkleri o yerin

Mübarek ağaçlara vurdu,

Kökü

O eski yerlerin derinliklerinde uzayana,

Renkleri,

Ülkelerden emdi güneşin ipekli ışıklarını

Renkleri onun

Vardı ve yok olmadı

Ve kalacak

Kırmızı

Yeşil

Esmer

Meltemin geri gelmediği

Ve şimdi yabancıların yaşadığı yerde

Yüksek durur zeytin ağaçları,

Hareket ederler öfkeyle.

Antika yer denir ya

Girer

Güçlükler beldesi şafağına

Ve nehirlerin açıklarında

Yayıldı ağacın hışırtısı, methi

Filistin ‘de

Tüm Filistin ‘de

Kükremeye dönüştü hışırtısı

Onun

Ve dallar,

Bütün dallar

Bir kanal oldu, yol oldu.

Orada

Ve o günün sabahında

Ufkunda eski yerin

Her nerde gelişirse zeytin ağaçları

Üç rengiyle

Üzerimize vurur sabah güneşi

Bize yansır,

Parlak,

Kuvvetli,

Üzgün,

Ve sert,

Bolluk içinde olur

Karanlığa bürünmüş ülkeleri

Vahdet, 1988

Kırağı, 1997

Orijinal Japoncası:  Şuhatşi Takatu

Arapçası:  Bekir Abdulmen'am Muhammed

Türkçesi:  Ahmet Yalçınkaya

Bir patika bulduk

Bir insan gibi, kapalı günde,
güneşi unutan,-
ancak o parlar ve aydınlatır durmadan,-
böylece unutulabilir kederli günde seninki,
tekrar ve tekrar
sarsılmış, evet hayran kalmış hissetmek için,
bitmez tükenmez gibi her zaman
senin güneş ruhunun aydınlattığını
daima ve daima
biz karanlık
biz uzun yol gezginlerini.

Christian Morgenstern (1871-1914)
Almanca 'dan Çeviri: Ahmet Yalçınkaya
Eylül 2004 'de Anafilya 'da yayınlanmıştır