Bazen

dünyanın çivisini çıkarsam mı diyorum

aklıma geldikçe

delireceğim ataletine hısımın akrabanın elinde coca cola

dostun, tanıdığın, iş arkadaşının

delireceğim ataletine sevgimin, öfkemin, bilgimin, cahilliğimin

gelişmişlik çanağında kaşıkladığım etiketler alnımda

delireceğim ataletine gören gözümün, işiten kulağımın…

bir lanetli asker sıkar kurşunu üç yaşında çocuğa işgal altında

mermi kahrolur bu vahşete alet olunca

ben sadece gözyaşımı sıkarım

çöp kutularını karıştırır bir ihtiyar

kediler ağıt yakar vefasız kaprisine zamanın

ben birbirine girmiş rüyalarımı karıştırırım

bir kadın çığlığı yırtar gökleri acının en acısından

artık dikiş tutmaz bu gök utancından bir daha

ben öfkeyle gazeteyi, pasaportu, kafa kağıdını yırtarım

aklıma geldikçe

rafa kaldırmak istiyorum yüreğimi

ya da çıkarsam artık tamamen diyorum

dünyanın çivisini

Yedi İklim, Sayı 335, Şubat 2018

Akledenlerden olalım

Allah (CC) insanlara akıl vermiştir ve bu aklı kullanmalarını öğütlemiştir.

Aynı konuya değinilen ve aşağıda bağlantıları (link) verilen iki ayrı yazıyı okuyun. Muhakkak ki Allah (CC) 'ın aklımızı kullanmamız yönündeki öğüdünün hikmeti hakkında da düşüneceksiniz.

http://www.turkiyegazetesi.com.tr/yildiray-ogur/581682.aspx

http://www.zaman.com.tr/pazar_iste-sozde-denilen-selam-teror-orgutu_2235365.html

Akledenler için neyin yalan neyin gerçek olduğunu anlamak o kadar da zor değil.

Ahmet Yalçınkaya

(Aktaran: A. Edip Yazar)

Bu konuda esinlenmemize neden olan Sn. Oruç Baba İnan 'a teşekkür ederiz. AEY

Akıl

Söğüt dallarında bir buruk hüzün

An be an dağıttı şu altın bağı

Alın çizgileri gibi, gündüzün

Bağrında yoğurdu öksüz toprağı

Gönlünü kaptırdı bir sâde kuşa

Vurmadı son küheylânı yokuşa,

Saksı diplerinde bastığı tuşa

Uzattı hediye diye bu çağı

İğne deliğinden geçmeden devler

Ona aşk iksiri sundu alevler

Sesine gözyaşı yükleyen evler

Tutup ensesinden fırlattı dağı

Nihayet sayılar kaçtı gizlice

Boynundan asılıp durdukça gece

Ve aynada aksi olacak cüce

Sinsi sinsi çekip kopardı ağı

Ajansına yaz haberimi

akıl kalmadı bende

seni göreli

bir yol tutturdum

gidiyorum

ufuk sende, ışık sende

pusula sende

nereye bilmiyorum

kimi deli diyecek

veli diyecek kimi

gözlerimdeki hüznün

ruh delen bakış gibi

vardır bir anlamı ya da olacak

olmalıdır bir bilen kederimi

anlamı yoktur belki bırak

hem neyine

sen gönder raporunu

ajansına yaz hem tez gönder

yaz işte haberimi