Yangın

Perçemine düşen bir damla olsam 
Yüzüne ürkekçe konan göz izi 
Sır gülleri açsa kokunla dolsam 
Rüyamı örtmeden zaman denizi 

O vakit gökleri sarsa sürurum 
Biraz insaf etse sinemdeki kor 
Kanadım tutuşmuş bak ne diyorum 
Artık rüzgârlara yol göstermem zor 

Şimdi bir tutkunun orta yerinde 
Tuhaf özleminle şaşmış endazem 
Gözlerinin titrek harelerinde 
Bir çizgi olsam da dağılsa gizem 

Hece Taşları, Sayı 44, 15 Ekim 2018

Dörtlükler I

YANARDAĞ

Sihrin mi var ki artık bilmem kendi sözümü

Sana teslim etmişim birdenbire özümü

Ne seyrine doyulur ne girilir içine

Söyle,  gözlerin sıcak bir yanardağ yüzü mü?

DAĞLAR KADAR

Sen bahar gibi gençsin ben yorgun ikindiyim

Zaman geri gitmiyor... Bir vurgun ikindiyim

Ne fark eder desen de farkımız dağlar kadar

Hazandan kalan benim ve dargın ikindiyim

ÖZLEMLE DİRİLİRİM

Sarayında bir sadık köle gibi yer bulsam

Eritsen var gücünle, kaybolsam, ziyan olsam

Yine sana dönerim fiziği yok sayarak

Dirilirim özlemle, ha yansam ha kavrulsam

BENİMSİN

Benimsin ey sevgilim istesen istemesen

Bil ki bahtiyar olmaz gülü ve sözü kesen

Kaderine inanmak zor olmasa gerekir

Elemi at üstünden, yaşamaz suya küsen

Hece Taşları, Sayı 15, 15 Mayıs 2016

Hicreti Yaşarken

ben giderim yol bitmez gözlerim yorgun düşer
doğduğum toprak senden ayrılmak ne de zormuş
elifbayla başladı yolculuğum, özlemim
belli ki aşmalıyım çölleri üçer beşer

beni korkak sanmayın yurdumu terk ettiysem
mutlaka döneceğim olgun bir ikindide
yüreğini geride bırakan durgun olur
aldanmayın böyle bir akşamüstü gittiysem

sabırla büyütürüm ışığı yeni güne
bir kere özgürlüğün kanadından tuttum ya
şu coşkun hayallerim, gülüm, aşkım, kalemim
bilin ki son verecek karanlığın hükmüne

Ay Vakti, Sayı 8, Mayıs 2001

Gülsen

Gülsen
karıncaların işiteceği sesle gül

Ağlasan
devlerin işitmeyeceği sesle ağla

Kendinden de gizle gözyaşını
kendinden de sakla

Sevgiye
kendini sevmeyerek başla

Yansan
küle dönüşene kadar
hiç kimse bilmesin yandığını 

Behram Rozimuhammed (1961 - )
Özbekçe 'den Çeviri: Ahmet Yalçınkaya
15.11.2003 tarihinde Dergibi ‘de yayınlanmıştır

Karasevda

Bir kenara bıraktım işimi

Evimi,

Sözümü, sazımı,

Bıraktım bir kenara erişimi

Bıraktım değişimi

Dünyayı

Baharımı, kışımı ve yazımı

Var/yok ne varsa

Her şeyi

Ne varsa aşktan başka

Yeniden kurdum semayı

Seninle

Bilimsiz, sessiz, cebirsiz

Gece karanlığında

Sen bilmesen de

Yere indirdim Ay’ı

Seninle hülyalarım, düşlerim

Uzaklara yelken açmış gemiler

Seninle

Gülüşlerim, ölüşlerim

Her saati yıla denk ikindiler

Ya senin ümidinde

Ey beni muma çeviren sihir

Ya senin

Hayallerinde dolaşan kimler

Özsuyumu damla damla akıtan

Aşk pazarında sattıran süzgeç sende

Benim külümü göğe

Savuran eller kimde

İçimde kanatlanan bir kuş

Coşkun bir ırmak

Ve yeşeren filiz

Seninle

Kanayan gül

Göçüp giden turnalar

Seninle hüzünlü

Yine de

Seninle güzel ağlayan gül

Tüm çiçekler seninle güzel

Seninle bana ilham verir

Gerçek dost gibi sadık aynalar

Ufuk kızıla çalar

Ey beni dipsiz kuyuya atan adım

Dişleri arasında bir kabusun

Çiğnenir giderim

Seninle…

Ummanlara salar, dertlere salar

Saçların beni

Ve engin kucağında suyun

Senin için feda ederim

Ne varsa istediğin.

Ne varsa aşktan başka

Yine bırakırım bir kenara

Giderim

Ey alınyazımda varlığı belli

Celladım,

Sabrım yeter senin toprağına

Yeter mezar taşına

Erise de zamanın kor ateşinde

Öyle mecalsiz

Halsiz beklerim…

Ne var ki ah,

Ne var ki kalmadı tadım.

Belki bir an olur

Değer bulursun bakmaya,

Ömrüme mal olsa da razı köleyim

Değer bulursun belki itip kakmaya

Ve her şey yerini bulur

Diye karanfiller derdim sana deseydim

Ne değişirdi şu ufkun ardında

Eğer ufuk karaysa

Eğer esirse gözlerim gözlerinin izinde

Eğer benim zenginliğim, sevincim

Senden aldığım onulmaz yaraysa…

Benim istediğim ne yer

Benim istediğim ne gök

Eller fezaya çıksınlar

Eller kanlara girsinler, ya da canlara girsinler

Benim istediğim sensin

Diye bir kalan canımı

Verip önünde diz çöksem

Ne değişir avcundaki ruhumun

Katili kanlı kılıcın kınında

Değil mi ki sen yerini bulmuşsun

Beni yılanlarla yola koyarak

Gözümün kuraklığını görmeden

Bilmeden

Çarmıha gerdiğin beni

Bir dilenciden bile saymayarak

Değil mi ki başkasının olmuşsun

Sevda Bir Akarsudur

Sevda bir akarsudur yayılır damar damar

Süzülerek yüreğin hüzün vadilerinde

Onsuz can viranedir, onunla can tarumar

Bir zarif gül bitirir çölün orta yerinde

Sevda bir akarsudur içmesi kolay değil

Şarap olsa da bade olsa da mey olsa da

Onunla tutuşsa kalp sırça köşk saray değil

Onu dolduran gönle cennettir ıssız ada

Sevda bir akarsudur, eritir dağı taşı

Bir deli küheylandır sefası yok dünyada

O elemin dostudur hayatın kara kaşı